The Spear Cuts Through Water: kto może słuchać dawnych opowieści?

Simon Jimenez

Zanim Jun i Keema wyruszą przez królestwo z uciekającą boginią, The Spear Cuts Through Water każe nam usiąść z babcią w kuchni. Simon Jimenez umieszcza epicki bunt w samym akcie słuchania: we wspomnieniu głosu, w rodzinnych spotkaniach, we śnie gromadzącym nieznajomych. Początek sprawia, że dystans między dawną opowieścią a osobą, która jej słucha, wydaje się zaskakująco mały.

Już przeczytane? Znajdź następne

SamodzielnaDługaTempo: Żwawe

Ocena redakcyjna, nie dokładny pomiar

Babcia wyznacza tempo

Przywołana we wspomnieniu babcia, nazywana lola, skręca papierosa, opowiadając historie. Jego krótki żywot odmierza czas jej występu. Dziecko pomaga skleić bibułkę i czuje na języku drobiny tytoniu. Słuchanie zaczyna się od czynności bliskiej i nieco nieprzyjemnej.

Jej irytacja tym, że dziecko dorasta, komplikuje tę czułość. W przywiązaniu mieszczą się chęć ochrony i niecierpliwe pragnienie, by wyprawić młodą osobę w świat. Kuchnia nadaje opowiadającej wiek i temperament; dawne historie docierają przez kogoś, komu samemu ubywa czasu.

Dwie publiczności pod jednym dachem

Bracia zbierają się przy radiowej opowieści przygodowej, a osoba słuchająca pozostaje z lola. Potrzeba przynależności ciągnie w dwie strony: ku dołączeniu do grupy i ku obserwowaniu jej z niewielkiego dystansu. To wahanie nadaje osobisty ton narracji w drugiej osobie. Owo 'ty' ma rodzinę i niezręczną pozycję w jej obrębie.

Taka forma zwrotu prosi czytelnika, by zamieszkał w cudzym wspomnieniu. Pozostawia też miejsce na dostrzeżenie odległości między tamtym życiem a naszym. Możemy rozpoznać coś własnego bez zmieniania osoby słuchającej w pustą figurę, która ma zastępować wszystkich.

Od prywatnego głosu do tłumu

Dym przenosi wspominaną scenę do Inverted Theater, gdzie do narracji wnikają myśli innych śniących. Martwią się pracą i utraconymi miłościami; niektórzy mówią w nieznanych językach. Publiczność wnosi w to niezwykłe miejsce zwyczajne życia z ich niedokończonymi sprawami.

W przewodniku do dyskusji przygotowanym przez wydawcę teatr jest miejscem spotkań ponad czasem i przestrzenią. Przewodnik stawia też pytania o głosy zmarłych w powieści. Ujmuje to wyprawę jako coś, co zostaje wysłuchane i przekazane dalej. Śledzenie tego, kto mówi i kto może słuchać, staje się częścią lektury obok samej przygody.

Bogini ucieka przed własną dynastią

Szerszy opis wydawcy nadaje przygodzie konkretny kształt. Jun, strażnik obciążony poczuciem winy, i Keema, wyrzutek, pomagają uciec uwięzionej bogini. Jej potomkowie wykorzystywali boską moc, by podtrzymywać rządy Moon Throne. Pięciodniowa podróż umieszcza więc więź rodzinną w środku walki politycznej: źródło potęgi dynastii próbuje się od niej uwolnić.

Opis fabuły odróżnia obciążoną winą przeszłość Juna od wysiłków Keemy, by zapewnić sobie przyszłość. Wspólne zadanie nie czyni ich losów wymiennymi. Uwięziona bogini jest też matką uciekającą przed własnymi dziećmi, więc konflikt zyskuje niepokojącą intymność, zanim jeszcze poznamy przebieg ucieczki.

Jakiej uwagi wymaga ta fantasy

W liście do czytelników Jimenez nazywa książkę celowo rozbudowaną, samodzielną powieścią i wyraźnie zaznacza, że jej zakończenie nie reklamuje kolejnego tomu. To przydatna informacja dla osób niechętnych rozpoczynaniu kolejnego długiego cyklu. Wyprawa ma określony, pięciodniowy czas trwania, ale otaczający ją akt opowiadania wymaga więcej cierpliwości, niż sugerowałby prosty pościg.

Początek przechodzi od wspomnienia kuchni do publiczności ze snu, zanim zacznie się główna wyprawa. Czytelnicy, którzy lubią poświęcać czas samemu sposobowi opowiadania, znajdą tu coś dla siebie jeszcze przed rozpoczęciem podróży. Osoby oczekujące jednego stałego punktu widzenia i natychmiastowego wyruszenia w drogę mogą uznać początek za okrężny. Opis wydawcy obejmuje przemoc władzy i uwięzienie członka rodziny; krótki początek nie daje podstaw do obiecywania łagodnej lektury ani oceny całej późniejszej przemocy.

Trzy kierunki dalszej lektury

Piranesi · Susanna Clarke

U Susanny Clarke wejście w nieznane miejsce również pomaga odkrywać, jak można opowiedzieć historię.

Co się zmienia: Piranesi podąża za autorem dziennika w ogromnym Domu pełnym sal, posągów i pływów. Wybierz tę bardziej skupioną, osobistą zagadkę, jeśli pociąga cię teatr snów, a mniej wyprawa przez imperium w liczniejszym towarzystwie.

This Is How You Lose the Time War · Amal El-Mohtar & Max Gladstone

Amal El-Mohtar i Max Gladstone również łączą intymne uczucia z konfliktem większym od jego uczestników.

Co się zmienia: Osoby z rywalizujących wywiadów wymieniają listy ponad czasem. Wybierz tę książkę dla krótszej historii opartej na korespondencji; Jimenez zaczyna od wspominanej osoby słuchającej i zbiorowego przedstawienia.

The Vanished Birds · Simon Jimenez

Wcześniejsza powieść Jimeneza również umieszcza bezbronnych outsiderów w historii o podróży i przynależności.

Co się zmienia: Kapitan statku kosmicznego i tajemnicze dziecko stają się częścią przybranej rodziny ponad przestrzenią i czasem. To odrębna powieść science fiction, bez obowiązkowej kolejności lektury i bez twierdzenia, że obie książki dzielą ten sam świat.

Pytania przed lekturą

Czy to kontynuacja The Vanished Birds?

Nie. W liście do czytelników Jimenez określa The Spear Cuts Through Water jako samodzielną powieść epickiej fantasy. Jego wcześniejsza powieść jest osobnym utworem.

Czy 'pięć dni' oznacza, że książka jest krótka?

To czas trwania wyprawy. Del Rey podaje 544 strony dla angielskiego e-booka; teatr snów i wspomnienia życia rodzinnego tworzą ramę podróży. Liczba stron dotyczy konkretnego wydania i nie określa obiecanego czasu czytania na Kindle.

Dlaczego początek zwraca się do czytelnika per 'ty'?

Ten zwrot umieszcza nas we wspomnieniach konkretnej osoby słuchającej, zanim dotrzemy do Inverted Theater. Osoba ta ma babcię i braci, więc 'ty' wyznacza pozycję postaci, zamiast dawać czytelnikowi polecenie.

Źródła i podejście redakcyjne

Bezpośrednia lektura obejmuje cały początkowy fragment wyświetlany przez Penguin Random House Higher Education, od wspomnienia palącej lola po zajęcie przez osobę słuchającą miejsca w Inverted Theater, zanim zacznie się przedstawienie. Pozostała część powieści nie została przeczytana. Szersze założenia fabularne pochodzą od wydawcy; uwagi o rozmiarze i samodzielnej formie powieści opierają się na liście Jimeneza do czytelników oraz przewodniku do dyskusji wydawcy. Interpretacje i dobór porównań należą do FolioRoam.

Znajdź recenzje czytelników

Zobacz perspektywy innych czytelników. Recenzje w serwisach zewnętrznych mogą dotyczyć innych wydań.

Zewnętrzna strona; treść może być po angielsku.

Szukaj recenzji czytelników w Goodreads