The Vanished Birds: de jaren die een reis achterlaat

Simon Jimenez

Nia Imani reist tussen de sterren terwijl de mensen die ze kent zonder haar oud worden. Wanneer ze een jongen genaamd Ahro aan boord neemt, ontstaat een kwetsbaar nieuw gevoel van verbondenheid. The Vanished Birds van Simon Jimenez is een spaceopera over relaties die door reizen onderbroken kunnen worden, en over mensen die over die onderbrekingen heen een thuis proberen te maken. Eerst ontmoeten we Kaeda, een boerenkind dat bezoekers ziet aankomen uit een heelal waar hij zo graag naartoe wil.

Al gelezen? Vind je volgende boek

Op zichzelf staandLangTempo: Gelijkmatig

Redactionele schatting, geen exacte meting

Een toekomst gekozen voordat je kunt spreken

Het geautoriseerde begin laat ons Kaeda bij zijn geboorte ontmoeten, wanneer een overtollige vinger wordt verwijderd. Zijn vader ziet voor zich hoe de jongen later het dorp zal besturen. Zelfs het lichaam van de baby gaat deel uitmaken van een volwassen verhaal over wat zijn leven zal betekenen. De verteller ziet de beperkingen in die liefdevolle ambitie voordat Kaeda dat kan.

De hoop van de vader en de kennis van de verteller trekken aan elkaar. De voorspelling van een grootse toekomst geeft Kaeda vertrouwen, maar trekt ook een nauwe grens om zijn toekomst. Het succes dat van hem wordt verwacht, hoort bij hetzelfde dorp en werk als het leven van zijn ouders. Genegenheid raakt moeilijk te scheiden van de verwachting dat hij zal blijven.

De mensen onder de vliegroute

Kaeda kent bezoekers van andere werelden aanvankelijk uit verhalen. Hun vijftienjarige ophaalcyclus geeft zijn opwinding een praktische achtergrond: zijn wereld verbouwt iets dat de bezoekers willen hebben. Bij de eerste aankomst die hij meemaakt, blijft de vertelling dicht bij zijn overrompelde zintuigen. Ook een gênante lichamelijke reactie krijgt een plaats en doorbreekt de grootsheid van het moment.

De gêne houdt verwondering lichamelijk onhandig: overweldigd zijn maakt een kind niet beheerst of welbespraakt. Onder het feest hebben de twee groepen bovendien verschillende mogelijkheden. De bezoekers kunnen weer vertrekken; de boeren blijven. Die ongelijkheid geeft een gewone handelsaankomst emotionele kracht. Voor Kaeda brengen de schepen een glimp van een ander leven mee wanneer ze hun goederen ophalen.

Een geschenk zonder handleiding

Tijdens het feest glipt Kaeda weg om naar een vrouw met een houten fluit te luisteren. Haar vertaalapparaat klinkt voor hem bevreemdend omdat hij niet weet hoe het werkt. Wij herkennen de technologie, terwijl de vertelling de vreemdere beleving van het kind intact laat. Ze biedt hem het instrument aan en maakt van zijn persoonlijke fascinatie een ontmoeting.

De fluit brengt de enorme aankomst terug tot iets wat iemand kan vasthouden. Hij kan blijven wanneer een schip vertrekt en de herinnering bewaren aan iemand wiens leven een andere route volgt. De schaal van de scène krimpt van de hemel naar handen. Die beweging geeft de ontmoeting een intimiteit die het schouwspel alleen niet kon bieden: een bezoekster heeft juist dit kind opgemerkt.

Reizen waardoor relaties uit de pas raken

De ruimere beschrijving van de uitgever introduceert kapitein Nia Imani, een jongen die niet spreekt en een oeroude vrouw wier verleden generaties omspant. In zijn directe interview met Kirkus legt Jimenez uit dat reizen door Pocket Space relaties uit de pas laat raken doordat anderen ouder worden. Hij verbindt dat met de bekende schok van terugkeren naar een plek die zonder jou is veranderd.

Het begin heeft het wachten al een plek op de grond gegeven. Daarna de reiziger volgen verandert de emotionele richting van dezelfde reis: vertrek biedt vrijheid en schept elders een afwezigheid. Die positiewisseling vind ik boeiender dan een puzzel over de techniek van sneller reizen. Jimenez vertelt ook dat hij een homoseksuele man als hoofdpersoon wilde schrijven, voorbij de stereotypen. Die bedoeling geeft context aan een verhaal dat onderzoekt wie ergens bij mag horen.

Een familieverhaal met ruimte voor verlies

Het contrast tussen het agrarische begin en de door de uitgever aangekondigde familie aan boord vraagt geduld met een verhaal dat tussen levens beweegt. Wie graag langzaam emotioneel betrokken raakt, waardeert het misschien om eerst iemand buiten de centrale bemanning te ontmoeten. Wie meteen een missiebriefing verwacht, heeft mogelijk langer nodig om houvast te vinden.

De warmte van het begin blijft onrustig. De ingreep bij de baby en het besef van de verteller hoe begrensd dit leven is, geven familieliefde een ongemakkelijke kant. De uitgever kondigt ook bedreigingen voor de latere bijeengekomen familie aan. Verbondenheid is hier kwetsbaar. Dat contrast zal lezers aanspreken die tederheid met gevolgen zoeken. Wie een consequent geruststellend bemanningsavontuur wil, begint misschien liever ergens anders.

Drie richtingen om verder te lezen

The Long Way to a Small, Angry Planet · Becky Chambers

Ook Becky Chambers plaatst werk, intimiteit en verbondenheid aan boord van een ruimteschip.

Wat er verandert: Haar bemanning van verschillende soorten bouwt een hyperruimtetunnel. Kies dit boek voor het dagelijkse afstemmen van het leven op een werkend schip; Jimenez begint bij wie op de grond achterblijven en maakt uiteenlopende tijdlijnen deel van het emotionele probleem.

This Is How You Lose the Time War · Amal El-Mohtar & Max Gladstone

Ook Amal El-Mohtar en Max Gladstone verbinden intimiteit met radicaal verschillende ervaringen van tijd.

Wat er verandert: Hun rivaliserende agenten bouwen via uitgewisselde brieven een relatie op binnen een tijdconflict. Jimenez begint met een dorp, een bezoekster en een geschenk. Hij laat ons het ongelijke bereik van een reis voelen voordat hij de grotere mechanismen uitlegt.

The Employees · Olga Ravn

Ook Olga Ravn vraagt hoe een georganiseerde ruimtevarende wereld plaats maakt voor verlangen en gehechtheid.

Wat er verandert: Haar menselijke en mensachtige werknemers verschijnen via verklaringen aan een commissie. Die gefragmenteerde institutionele vorm verschilt van de nauwgezette aandacht voor de zintuigen van één kind in het begin van Jimenez’ roman.

Vragen voor het lezen

Moet ik eerst The Spear Cuts Through Water lezen?

Nee. De uitgever presenteert The Vanished Birds als Jimenez’ debuutroman. The Spear Cuts Through Water is een afzonderlijke fantasyroman, niet het eerste deel ervan.

Begint het boek met Nia en de jongen uit de samenvatting?

Het begint met Kaeda op een agrarische wereld en zijn eerste ontmoeting met een bezoekster van een andere wereld. Pas daarna volgt het ruimere verhaal Nia en de jongen Ahro. Het boerenkind en het kind dat Nia aan boord neemt, zijn verschillende personages.

Is Pocket Space een manier om naar het verleden te reizen?

In Jimenez’ uitleg tijdens het interview is de onmiddellijke prijs verloren gedeelde tijd: reizigers keren terug en ontdekken dat anderen ouder zijn geworden. Die verhouding tussen reizen en scheiding is een betrouwbaarder vertrekpunt dan een klassieke puzzel over achteruit reizen in de tijd te verwachten.

Bronnen en redactionele aanpak

De directe lezing omvat het Engelstalige begin dat bij PRH Retail Six Harvests heet, van Kaeda’s geboorte tot het moment waarop de bezoekster hem haar fluit aanbiedt. Het gaat om een deel van hoofdstuk 1, niet om het volledige hoofdstuk of de hele roman. De overige personages en het uitgangspunt van de familie komen van de uitgever; de uitleg over Pocket Space en representatie komt uit het directe interview met Jimenez. Interpretaties en vergelijkingen zijn van FolioRoam; de uitgangspunten van de vergeleken boeken zijn gecontroleerd bij de gelinkte uitgevers.

Vind lezersrecensies

Bekijk de perspectieven van andere lezers. Recensies op externe sites kunnen over andere edities gaan.

Externe site; inhoud kan Engels zijn.

Zoek op Goodreads naar lezersrecensies