When Dinner Is Ours: miejsce, którego Nina nie musi przygotować

Name: When Dinner Is Ours
Author: Nora Bellwick

Nora Bellwick · The Alder Cove Romances · Tom 3

To jedna z naszych własnych książek. FolioRoam jest związane wydawniczo z tym tytułem; jest to prezentacja wydawcy, a nie niezależna recenzja.

Nina Park wie, gdzie utknie tłum, zanim zjawi się pierwszy gość. Po pracy chciałaby gdzieś usiąść. When Dinner Is Ours, trzeci romans Nory Bellwick z Alder Cove, zaczyna się od tej niewielkiej zmiany roli: kobieta, która organizuje przyjemności innych, kupuje miejsce przy stole kucharza Simona Halesa. Powieść wydaje FolioRoam.

Może ci się spodobać

Wejście, które trzeba poprawić

Pierwszą przeszkodą są drzwi pracowni. Otwierają się wprost na drogę osób oglądających sąsiednie witryny. Asystentka Niny demonstruje problem, dwukrotnie na nie wpadając. Nina przestawia znak, fotografuje obie drogi dojścia i zmienia godziny przybycia grup. Jej kompetencje są praktyczne: wyobraża sobie ciała zajmujące przestrzeń, a potem zapewnia im dość miejsca. Żarty wynikają z rzeczy, które staną się czyimś problemem, jeśli ona ich nie zauważy.

Bellwick przedstawia tę pracę przed romansem. Kiedy Nina rusza do Juniper Lunchroom, ma za sobą oględziny ośmiu pracowni, a rozsądne buty zaczęły sprawiać jej ból. Narracja pierwszoosobowa przekształca plan trasy w ciągłą rozmowę z opornymi przedmiotami. Ten głos pozwala jej być dobrą w swoim fachu i zarazem mieć go dosyć. Rezerwacja w restauracji kusi właśnie dlatego, że ktoś inny już wszystko zorganizował.

Buty w kolorze brązu, bez sprzętu do noszenia

W drodze po kolację Nina kupuje skórzane pantofle z paskiem na pięcie, w kolorze brązu. Jeden rozmiar uciska, następny grozi zsunięciem się ze stopy. Wypytuje sprzedawczynię o zapewnienie, że skóra się rozciągnie, po czym wybiera mniejszy. Doskonale wie, jakich butów potrzebuje do rozładunku, na schody i mokry chodnik. Ten zakup należy do innej części jej życia, w której piękny wygląd może wystarczyć jako powód, by czegoś pragnąć.

Scena daje Ninie pragnienie, zanim da jej partnera. Oglądała już buty w internecie i wyobrażała sobie, że nosi je podczas kolacji albo podróży. Dowcip utrzymuje też jej decyzję we właściwych proporcjach: wychodzi ze sklepu w butach roboczych, z pudełkiem w ręce. Później w domu wkłada sukienkę i znów przymierza obcasy. Nikt nie musi jej widzieć, żeby ta przyjemność się liczyła. Ta samodzielność ma swoje miejsce w otwarciu, które dopuszcza również pragnienie towarzystwa.

Danie, które Della skreśliła

W Juniper Simon i Della Cruz spierają się o dawny pudding chlebowy z porami i musztardą. Della uważa, że klienci oczekujący deseru poczują się urażeni obecnością porów. Nina chce go spróbować. Pozycję skreślono tak mocno, że na papierze został ślad, a próba przywrócenia dania przez Simona jeszcze pogarsza czytelność. Ich rozmowa daje flirtowi konkretny przedmiot: Nina chce czegoś, co on potrafi przyrządzić, a on słucha.

Della kupuje restaurację, w której pracuje od lat. Lokal pozostanie otwarty pod jej kierownictwem; osiem niedzielnych obiadów Simona wyznacza jego pożegnanie. Della obstaje przy osiemnastu miejscach, żeby jego nostalgia nie dostawiała stolików. On planuje pudding na trzeci tydzień, szanując zamówienia składników na pierwszy. Oboje pracują w konkretnych granicach. Scena wiąże pożegnanie z zaopatrzeniem, przestrzenią i planami koleżanki dotyczącymi firmy.

Jedno miejsce zarezerwowane, drugie wciąż puste

Nina kupuje miejsce na niedzielę. Simon zapisuje jej imię, nie pytając o pisownię, a ona przyłapuje się na tym, że to dostrzegła. W posiłku na wynos jest też gorzkie ciasto; kiedy Nina mówi, że lubi gorzki smak, on odpowiada, że pamięta. Te drobne gesty nadają uwadze osobisty charakter bez konieczności składania deklaracji. Nina odchodzi, uśmiechając się do torby z kolacją, a narracja pozwala jej zauważyć komizm tej sytuacji.

W domu pudełko po butach zajmuje krzesło naprzeciwko. Nina je, potem otwiera zdjęcia przedziału kolejowego, który rozważa od miesięcy: dwa siedzenia naprzeciw siebie, mały stolik, podróż dostatecznie długa, by stać się urlopem. Posiłki i stacje wyobraża sobie wyraźniej niż osobę siedzącą po drugiej stronie. Rozdział kończy się potwierdzonym miejscem na niedzielnym obiedzie. Różnica między tym zarezerwowanym siedzeniem a drugim, pustym, nadaje pragnieniu towarzystwa konkretny kształt.

Opis wydawcy prowadzi związek ku sporowi o zobowiązanie: Nina chce małżeństwa, a Simon, cztery lata po rozwodzie, jest pewien, że go nie chce. Początek już nadał wagę jej upodobaniom, od dania po podróż. Zapowiedziany dalszy konflikt staje się przez to bardziej wymagający: wzajemna fascynacja zbliża dwoje ludzi, zanim ustali, czy chcą tej samej przyszłości.

Przyjemność z tego, że ktoś czeka

Początek odpowiada czytelnikom lubiącym spostrzegawczy, żartobliwy głos pierwszoosobowy i fascynację wyrażaną poprzez jedzenie, zapamiętane smaki oraz codzienną pracę. Miejsce poświęcone przymierzaniu butów i samotnemu posiłkowi pozwala Ninie istnieć także poza parą. Osoby szukające natychmiastowego wyznania lub fabuły napędzanej zewnętrznym zagrożeniem powinny uwzględnić tę niespieszną uwagę. Wydawca przedstawia książkę jako pełny romans dla dorosłych ze szczęśliwym zakończeniem; pierwszy rozdział pozostawia przyszłość otwartą, z jedną zarezerwowaną niedzielą.

Trzy kierunki dalszej lektury

The Light We Leave Unframed · Nora Bellwick

Nasze książki

Poprzednia powieść z Alder Cove, również wydawana przez FolioRoam, zbliża fotografkę Rose Ellis i realizatora dźwięku Juliana Harta przy zleceniu dla muzeum.

Co się zmienia: Ich późniejszy konflikt dotyczy rezydencji artystycznej i stabilnego domu. Nina i Simon spotykają się przy jedzeniu, a zasadniczy spór zapowiedziany przez wydawcę wiąże się z małżeństwem.

The Nakano Thrift Shop · Hiromi Kawakami

Hiromi Kawakami umieszcza fascynację Hitomi jej kolegą Takeo pośród codziennych transakcji sklepu z używanymi rzeczami.

Co się zmienia: Sklep skupia wokół Hitomi kilka skomplikowanych relacji. Początek Bellwick podąża za pragnieniem Niny, by porzucić zawodową rolę i zostać przyjętą jako gość.

Sweet Bean Paste · Durian Sukegawa

Durian Sukegawa również czyni przygotowywanie jedzenia sposobem na dostrzeżenie innych: umiejętności Tokue zmieniają mały sklep ze słodyczami Sentara.

Co się zmienia: Ta powieść śledzi przyjaźń poddaną społecznej presji. To kierunek dla czytelników zainteresowanych jedzeniem i towarzystwem, bez sięgania po kolejny romans skoncentrowany na małżeństwie.

Pytania przed lekturą

Czy mogę czytać bez znajomości dwóch pierwszych powieści z Alder Cove?

Wydawca opisuje historię Niny i Simona jako samodzielną, z pełnym szczęśliwym zakończeniem. To trzecia i ostatnia powieść The Alder Cove Romances, po A Place Set for Rose i The Light We Leave Unframed.

Czy Juniper Lunchroom zostanie zamknięte?

Początek wyjaśnia, że Della Cruz kupuje Juniper i zachowa je otwarte, zmieniając część menu. Osiem obiadów to pożegnanie Simona przed przekazaniem lokalu.

Czy Nina i Simon spotkali się przed początkiem powieści?

Tak. Nina wspomina spotkanie z Simonem na otwarciu wystawy Rose w muzeum i kilka kolejnych spotkań, gdy jedno z nich lub oboje pracowali. Ich rozmowa w Juniper wyrasta z tej znajomości.

Źródła i podejście redakcyjne

FolioRoam wydaje tę powieść. Przeczytaliśmy pierwszy rozdział angielskiego maszynopisu przechowywanego przez wydawcę, od problemu z drzwiami pracowni po posiłek Niny i zdjęcia pociągu oglądane w domu. Spór o małżeństwo i obietnica szczęśliwego zakończenia pochodzą z opisu wydawcy. Nie przeczytaliśmy całej powieści.

Jak czytać dalej tę serię

A Place Set for Rose
The Light We Leave Unframed
When Dinner Is Ours · Jesteś tutaj

Przewodnik po serii · Przewodnik po angielsku